Gazze’de aylardır devam eden saldırılar, binlerce sivilin hayatını kaybettiği ve şehirlerin büyük ölçüde tahrip edildiği bir tabloyu gözler önüne serdi. İsrail yönetimi, askeri gücün tek başına Gazze’yi kontrol edemeyeceğini fark…
Gazze’de aylardır devam eden saldırılar, binlerce sivilin hayatını kaybettiği ve şehirlerin büyük ölçüde tahrip edildiği bir tabloyu gözler önüne serdi. İsrail yönetimi, askeri gücün tek başına Gazze’yi kontrol edemeyeceğini fark etti ve farklı bir stratejiye yöneldi. Bu stratejinin merkezinde Hamas’a alternatif olacak yerel ve silahlı “vekil güçler” oluşturmak yer alıyor.
İsrail, Gazze’de kontrolü sağlayabilmek adına farklı isimler üzerinden vekil güçler oluşturma çabasını sürdürüyor. Ebu Şebab’ın ardından sahneye çıkan isimler, Tel Aviv’in aynı stratejiyi devam ettirdiğini gösteriyor. Bu yapılar, Hamas’a karşı içeriden denge oluşturma ve Gazze toplumunu parçalama amacı taşıyor ancak sürekli başarısızlığa uğruyor.
İsrail’in Gazze’de yerel piyonlar yaratma stratejisi hem askeri hem de siyasi bir hedefe dayanıyor. Ancak bu strateji, Ebu Şebab’ın öldürülmesi ve benzeri isimlerin ortaya çıkmasıyla zaafiyetini gösteriyor. Gazze’deki yıkım ve toplu cezalandırmalar, İsrail ile ilişkilendirilen yapıları toplum nezdinde gayrimeşru hâle getiriyor ve stratejinin başarısızlığını ortaya koyuyor.
Gazze, dış müdahalelere karşı kapalı bir toplumsal yapıya sahip. Uzun süren abluka ve yıkım, toplumda güçlü bir direnç oluşturmuş durumda. Bu nedenle İsrail’in desteklediği yerel aktörlerin kalıcı bir güç oluşturması zor görünüyor. Her başarısız deneme, Tel Aviv’in seçeneklerini daraltıyor ve Gazze politikasını çıkmaza sürüklüyor.
