Barbar İsrail’in Gazze’de yaptığı soykırımın merkezi olan şehir, aylardır dünyanın gözü önünde bombalanıyor ve açlıkla kuşatılıyor. Ancak gerçek sessizlik, gerçeğin sesinin susturulduğu zaman ortaya çıkıyor. Bu topraklara yabancı basın giremezken,…
Barbar İsrail’in Gazze’de yaptığı soykırımın merkezi olan şehir, aylardır dünyanın gözü önünde bombalanıyor ve açlıkla kuşatılıyor. Ancak gerçek sessizlik, gerçeğin sesinin susturulduğu zaman ortaya çıkıyor. Bu topraklara yabancı basın giremezken, uluslararası medya mensupları da içeri alınmıyor. Geriye, hayatlarını riske atarak olayları dünyaya duyuran yerel gazeteciler kalıyor. Ancak onlar artık sadece haber değil, kendi hayatta kalma mücadelelerini yazıyorlar.
Geçtiğimiz günlerde Gazze’deki sessizliğin en güçlü seslerinden biri, Al Jazeera muhabiri Enes Şerif, İsrail saldırısında Şifa Hastanesi önündeki basın çadırında şehit oldu. Yanında bulunan diğer gazetecilerle birlikte Enes Şerif, Gazze’de 238 gazetecinin öldürüldüğü modern tarihin en ölümcül çatışma sahasını temsil ediyordu.
Gazze’de gazetecilere yönelik saldırılar, tesadüfi olaylar gibi gösterilse de aslında planlı bir stratejinin parçası olduğunu kanıtlıyor. Enes Şerif’in ölümü, bu stratejinin sadece son halkasıydı. Önceki vakalarda da benzer senaryolar yaşandı. Gazetecilerin öldürülmesi, hedef almanın kasıtlı bir eylem olduğunu gösteriyor.
İsrail’in gazetecilere yönelik saldırılarının ana amacı, tanıklığı ortadan kaldırmak ve gerçeği gizlemek. Ayrıca, psikolojik baskı yoluyla toplumu sindirmeye çalışıyorlar. Uluslararası basın kuruluşları ve insan hakları örgütleri, bu saldırıları sert bir şekilde kınayarak, uluslararası hukuka aykırı olduğunu vurguluyorlar.
Enes Şerif’in ölümü ve Gazze’deki gazetecilere yönelik saldırılar, dünya genelinde büyük tepkilere yol açtı. Uluslararası basın kuruluşları ve insan hakları örgütleri, yaşananların planlı bir stratejinin parçası olduğunda hemfikir. Bu saldırılar, sadece Gazze’deki değil, tüm dünyadaki basın özgürlüğü için bir tehdit oluşturuyor.
